Cosmote και εξαγορές.

Το 1997 η TELENOR B-INVEST AS αγόρασε το 30% της
Cosmote έναντι 75 εκατ. € (26 δις δρχ τότε). Στο μετοχικό κεφάλαιο της TELENOR B-INVEST AS
συμμετείχαν με 73% η νορβηγική
εταιρία τηλεπικοινωνιών Telenor που
έβαλε τα 55 εκατ. € και με 27% η offshore WR Com
Enterprises που έβαλε το υπόλοιπα 20 εκατ. € για την αγορά του 30% της
Cosmote.

Toν
Οκτώβριο του 2000 που η Cosmote μπήκε
στο Χρηματιστήριο οι δύο εταιρίες χώρισαν τα τσανάκια τους. Η
νορβηγική Telenor πήρε το 18% και
η offshore απέκτησε το 7,24% της Cosmote (το συνολικό
ποσοστό τους είχε μειωθεί από το 30% στο 25% μιας και διέθεσαν και αυτοί
όπως και ο ΟΤΕ μετοχές στο κοινό κατά τη δημόσια εγγραφή για την είσοδο
της Cosmote στο ΧΑΑ).

Η offshore αμέσως όρισε
εκπρόσωπό της στο ΔΣ τον Γιάννη Σαραντίτη, ετών.... 30 περίπου.

Το
2002 ο ΟΤΕ αποφάσισε να εξαγοράσει και
να ενσωματώσει την Cosmote. Έτσι τον Οκτώβριο του 2003 αγόρασε το 9% της Cosmote, από το 18% που
κατείχε η Τelenor, αντί 252 εκατ. ευρώ (86 δισ. δρχ. - τιμή
μετοχής 8,2 €). 2 μήνες αργότερα η
Telenor πούλησε το υπόλοιπο 9% της συμμετοχής της στην Cosmote,
ήτοι (29,7 εκατ. μετοχές) στον επενδυτικό οίκο Lehman Bros, έναντι 373,3 εκατ. δολαρίων (αυτά
κάνανε οι της Lehman και πήγαν άπατοι...)...

Λίγο αργότερα
άρχισε και η offshore WR Com Enterprises να πουλάει
σταδιακά τις μετοχές της Cosmote:

Τον Δεκέμβριο του 2004
πούλησε το 2% της Cosmote, δηλ. περίπου 6,5 εκατ. μετοχές, όταν η τιμή
της μετοχής ήταν 14 €! Δηλ μόνο από το 2% των μετοχών εισέπραξε
περίπου 90 εκατ € ενώ 7 χρόνια πριν είχε βάλει μόνο 20 εκατ. € για να
αγοράσει το 7,24%!!!

Στη συνέχεια και μέχρι τον Απρίλιο του 2008 (που
η Cosmote απορροφήθηκε πλήρως από τον ΟΤΕ και η μετοχή της σταμάτησε να
διαπραγματεύεται στο ΧΑΑ) η συγκεκριμένη offshore πούλησε και
το υπόλοιπο 5 % της Cosmote που κατείχε δηλ. περίπου 17 εκατ. μετοχές σε
τιμές πολύ ανώτερες (τιμή μετοχής 12.2005= 19 €,
12.2006=23 €, 12.2007=26 €)!!! Αν λοιπόν για το υπόλοιπο υπολογίσουμε στη ξεφτίλα μια τιμή των 20 €, τα 17 εκατ.
μετοχές, ή το 5% της Cosmote που είχε στην κατοχή της η offshore, πρέπει
να πουλήθηκαν 340 εκατ. €

340 και 90 = 430 εκατ
€
(χώρια τα τουλάχιστον 20 εκατ. € από
μερίσματα από το 2001-2007 που κατά ΜΟ ήταν > 0,50 € ανά μετοχή)
εισέπραξε η συγκεκριμένη offshore
που είχε αγοράσει το 7% έναντι 20 περίπου
εκατ. €

Επένδυση 20 εκατ. € απέφερε έσοδα άνω
των 450 εκατ. €

Για ποιον;
Για την offshore WR Com Enterprises;
Όχι βέβαια!

Τα έσοδα πήγαν στην τσέπη του μπαμπά του Γιάννη Σαραντίτη...
θυμάστε στην αρχή της ανάρτησης που γράφουμε ότι διορίστηκε εκπρόσωπος της
offshore στο ΔΣ της Cosmote...

Ποιος
το λέει;

Η ίδια η Cosmote λέει
στο "Ετήσιο Δελτίο Χρήσης του έτους 2000" (φώτο δεξιά):

"Η
εταιρία WR Com Enterprises Limited κυπριακή εταιρία συμφερόντων Βασίλη
Σαραντίτη"...

Μα ποιος είναι ο
Βασίλης Σαραντίτης; Ποιος είναι; Κάτι θυμίζει στους παλαιότερους...

Αααα
Το βρήκα:

4.1986-11.1986
Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Υπουργός Εμπορίου
11.1986-2.1987
Υπουργός Εμπορίου
9.1987-6.1988 Υφυπουργός
Μεταφορών και επικοινωνιών
11.1988-3.1989 Υπουργός Εμπορικής
Ναυτιλίας

Αυτός
είναι λοιπόν ο Βασίλης Σαραντίτης!!! Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 80 και σε
υπουργικές θέσεις με πολύ ψωμί από το 1986 έως το 1989!!!

Τα
ερωτήματα είναι αμίληκτα και χωρίς μέλι δεν απαντώνται:

- Που βρήκε ο Βασίλης
Σαραντίτης, πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, το 1997 20 εκατ. € να τα
επενδύσει στην Cosmote; Το
σίγουρο είναι ότι δεν του τα έδωσε ο Καραμανλής ή ο Σαμαράς...
-Από που και ως που ίδρυσε από κοινού
εταιρία με τη νορβηγική Telenor προκειμένου να αγοράσουν το 30% της
Cosmote και να βγάλει σε 10 χρόνια 450 εκατ. €; Το σίγουρο είναι ότι δεν του το ψιθύρισε ο Καραμανλής
ή ο Σαμαράς...
-Αν τα
χρήματα δεν ήταν δικά του και λειτούργησε σαν αχυράνθρωπος, ποιανού
ήταν; Το σίγουρο είναι ότι δεν
ήταν του Καραμανλή ή του Σαμαρά...
-Αν δεν καρπώθηκε αυτός τα 450 εκατ. € ποιοι
τα τσέπωσαν; Το σίγουρο είναι ότι
δεν τα τσέπωσαν ο Καραμανλής ή ο Σαμαράς...

Πιστεύω σιγά σιγά ν' αρχίζετε και καταλαβαίνετε
ΠΟΤΕ ΧΑΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ...

Σημείωση: Ο Β.Σαρανίτης είναι και δικηγόρος του Σωκράτη Κόκκαλη... (τυχαίο?)

Πηγές:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_09/10/2002_40176
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_100060_04/11/2004_122106
http://www.euro2day.gr/article/69455/ArticleDetails.aspx
http://www.cosmote.gr/cosmote/cosmote.portal?locale=el_GR&_nfpb=true&_pageLabel=L166_the_cosmote_share

http://www.sarantitis.com/directory_en.asp
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=25899177

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVWmUFePbTbavZTxmKzaWQsrwtsEbXvvx1ZXKa_uBFKjoPl_g0WdXU3dNHGwN7KkT-qcBSCDYL0Myx3e_MEKQgIwM0dyZG2prdeAd-wEKS7J8Y62ui9bSFf_LfcQtSBRXIfohNQYZsUpuq/s400/cosmote.JPG

Ήρθαν οι τελετές... διαζυγίου!!!

Στην Ιαπωνία 25 ζευγάρια έχουν ήδη πραγματοποιήσει την τελετή ενώ ακόμα 900 αιτήσεις έχουν κατατεθεί.

606 ευρώ ανά διαζύγιο ζητάει ο Χιρόκι Τεράι για να φιλοξενήσει την γιορτή σε ένα ειδικό μέγαρο διαζυγίων, πολύ λιγότερα από όσα ζητάει ένας παππάς στην Ελλάδα για να μας τα ψάλει (κυριολεκτικά).

Η στιγμή ειρηνικής λύσης ενός συμβολαίου αποτελεί την σφραγίδα της επιτυχίας του, και ποιος ο λόγος άραγε να μην το γιορτάσεις? Ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε και εμείς αποφασίζουμε τα όρια της ελευθερίας μας (λέμε τώρα)... ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι. Άλλος ένας απαρχαιωμένος θεσμός λοιπόν βρίσκει τον δρόμο για τον εξορθολογισμό του. Αφού γιορτάζεται ο γάμος γιατί να μην γιορτάζεται και το διαζύγιο παρά να αντιμετωπίζεται ως αποτυχία και εξευτελισμός δυσκολεύοντας τους παντρεμένους να αντιμετωπίσουν με ορθολογισμό το ενδεχόμενο να μην μπορούν και να μην θέλουν πλέον να συνεχίσουν ως παντρεμένοι? Κανένας λόγος.

Ο θεσμός έγινε γνωστός από το διαζύγιο του γνωστού 33χρονου επιχειρηματία Φούτζι, που μαζί με την γυναίκα του φτάσαν στο μέγαρο με μια άμαξα ενώ πεζή πίσω τους ακολουθούσαν οι συγγενείς και φίλοι τους που παραβρέθηκαν στην μεγαλόπρεπη τελετή.

«Δίνοντας τέλος στο γάμο μας, θέλαμε να κάνουμε μία νέα αρχή και να αποκτήσουμε μία αίσθηση ανανέωσης», δήλωσε στην τηλεόραση του Ρόιτερ

Εισερχόμενοι στην αίθουσα στάθηκαν εν τω μέσω αυτής και σε μια συμβολική κίνηση κατέστρεψαν με σφυρί τη βέρα τους κάτι που σημαίνει το τέλος της σχέσης τους. Το σφυρί έφερε πάνω του ένα κεφάλι βατράχου καθώς οι βάτραχοι συμβολίζουν την αλλαγή στην ιαπωνέζικη παράδοση.

«Τη στιγμή που είδα τη σπασμένη βέρα, είπα στον εαυτό μου "Ναι. Είναι ωραία η αίσθηση», είπε η κ. Φούτζι μετά από οκτώ χρόνια γάμου.

Ελπίζω μόνο να μην προλάβει η εκκλησία της Ελλάδος να το καθιερώσει.

Το χρονικό μιας κρατικής πτώχευσης...

"Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία,

για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό,

αποφάσισε να

υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά

νομίσματα του πλανήτη. Ο

πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα

μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά

επιτόκια τροφοδότησαν την

κατανάλωση, τα εισαγόμενα

προϊόντα έγιναν φτηνά και η

ψευδαίσθηση της καλοπέρασης

εδραιώθηκε στους πολίτες της...

Η οικονομία όμως έπασχε από

χρόνια και βαθιά προβλήματα, και

τίποτα δεν γινόταν προς την

κατεύθυνση της λύσης τους. Η

φοροδιαφυγή, η διαφθορά και

το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν,

ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω

της σταθερής ισοτιμίας του

νομίσματος, γινόταν όλο και πιο

φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας

κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ?

αυτόν για να καλύψει τις

ανεπάρκειες της οικονομίας...

Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το

χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση

το εξυπηρετούσε με περισσότερο

χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα

λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν

μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την

περίοδο εκείνη γινόταν όλο και

ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα

προϊόντα της να γίνονται πιο

ακριβά στο εξωτερικό, η

οικονομία λιγότερο

ανταγωνιστική και οι ξένες

επενδύσεις πιο σπάνιες.. Σαν να

μην έφταναν τα παραπάνω, οι

ανταγωνιστικές της χώρες

γίνονταν συνεχώς φτηνότερες

μέσω της υποτίμησης των δικών

τους νομισμάτων και τα διεθνή

επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν

εκεί.

Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να

παράγει αρκετά και ζούσε

αμέριμνα πέρα από τις

δυνατότητές της, μέχρι που

κάποια στιγμή οι δανειστές της

άρχισαν να απαιτούν

περισσότερες εξασφαλίσεις με τη

μορφή υψηλότερων τόκων, για να

συνεχίσουν να τη

δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα

φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος

έκανε ακριβό το δανεισμό και ο

ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο

το χρέος.

Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η

κυβέρνηση της χώρας δήλωσε

αδυναμία εξόφλησης του χρέους

της προς τους δανειστές της,

δηλαδή πτώχευση.

Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση

της ισοτιμίας έπαψε, με

αποτέλεσμα μια τεράστια

υποτίμηση του παλιού νομίσματος

(που επανήλθε), η οποία οδήγησε

την οικονομία σε κατάρρευση: οι

εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και

χιλιάδες επιχειρήσεις

χρεοκόπησαν. Ένα

μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού

πέρασε στην ανεργία, μισθοί,

συντάξεις και παροχές μειώθηκαν

δραματικά και αποταμιεύσεις

εξανεμίστηκαν.

Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι

δανειστές που έχασαν τα λεφτά

τους επέβαλαν μέσω των διεθνών

οργανισμών επαχθή μέτρα

ανασυγκρότησης της οικονομίας,

κάτι που η κυβέρνηση μιας

πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά

υποχρεωμένη να δεχτεί.

Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα

τραύματα της οικονομίας δεν

επουλώθηκαν ποτέ.

(Πρόκειται για την Αργεντινή, η

οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το

αργεντίνικο

πέσο είχε συνδεθεί με το

δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλες

χώρες, κυβερνήσεις και

οικονομικές καταστάσεις είναι

εντελώς

συμπτωματική.

(στμ: φιλάκια)

Μεγάλες επενδύσεις της Κίνας στα Βαλκάνια

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ Από το «ΕΘΝΟΣ» «Κανείς δεν έδωσε σημασία όταν, στις αρχές του 2009, η Κίνα και η Σερβία υπέγραψαν μια συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας». Λόγια του αέρα, σκέφτηκαν πολλοί. Τα πράγματα άλλαξαν όμως τους τελευταίους μήνες, όταν στο πλαίσιο μιας συνοδευτικής σινο-σερβικής συμφωνίας οικονομικοτεχνικού χαρακτήρα εξαγγέλθηκαν κινεζικά έργα στη Σερβία ύψους άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Οταν το ΑΕΠ της χώρας δεν υπερβαίνει τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι προφανές ότι τα έργα αυτά έχουν τεράστια σημασία για τη σερβική οικονομία. Το σημαντικότερο απ' όλα, ιδίως αυτήν την εποχή, είναι ότι όταν κινεζικές εταιρείες αναλαμβάνουν ένα έργο στο εξωτερικό, κινεζικές τράπεζες προσφέρουν αμέσως το σύνολο σχεδόν του ποσού που απαιτείται για την εκτέλεση του έργου -και μάλιστα με άκρως ευνοϊκούς όρους δανειοδότησης. Σε πλήρη αντίθεση δε με την Ε.Ε. ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι Κινέζοι δεν απαιτούν ποτέ... μέτρα λιτότητας εναντίον των εργαζομένων της χώρας την οποία θα δανείσουν, ούτε περικοπές των κρατικών δαπανών της. Στο Βελιγράδι υπάρχει μόνο μία γέφυρα πάνω από τον Δούναβη για να ενώνει κυκλοφοριακά τα δύο τμήματα της μεγαλούπολης που βρίσκονται στις απέναντι όχθες του ποταμού. Οι Κινέζοι ανέλαβαν έναντι 170 εκατομμυρίων ευρώ να κατασκευάσουν την επειγόντως και από καιρού αναγκαία δεύτερη γέφυρα. Αμέσως η Κινεζική Τράπεζα Εισαγωγών - Εξαγωγών χορήγησε στη Σερβία δάνειο ύψους 145 εκατομμυρίων ευρώ με φανταστικούς όρους: επιτόκιο μόλις... 3% και εξόφληση σε 15 χρόνια! Αν η Σερβία προσπαθούσε να αντλήσει τα κεφάλαια για το έργο από τις ευρωπαϊκές, ή την αμερικανική, χρηματαγορές, θα πλήρωνε επιτόκιο τουλάχιστον 8% με 10% και θα έπρεπε να αποπληρώσει το δάνειο το πολύ σε πέντε χρόνια. Τα πράγματα σοβάρεψαν πολύ περισσότερο στα τέλη Ιανουαρίου, όταν η σερβική κυβέρνηση ανέθεσε στους Κινέζους τον εκσυγχρονισμό των εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα ως πρώτη ύλη που βρίσκονται στο Ποζάρεβατς, στον Δούναβη και είναι κατασκευασμένα την εποχή της Γιουγκοσλαβίας, δεκαετίες πριν. Ενα έργο που θα κοστίσει, με βάση τις προκαταρκτικές μελέτες, πάνω από 900 εκατομμύρια ευρώ. Τον ίδιο μήνα προσλήφθηκαν 1.500 εργάτες για την κατασκευή ενός κινεζικού εμπορικού κέντρου στο Βελιγράδι. Τον Δεκέμβριο του 2009 η κινεζική εταιρεία Ντονγκφένγκ ανήγγειλε τη μελλοντική συναρμολόγηση φορτηγών αυτοκινήτων στη σερβική επαρχιακή πόλη Πριμπόι, ενώ τον Νοέμβριο είχε κλείσει συμφωνία για την ίδρυση κινεζικού εργοστασίου κατασκευής τρακτέρ στη σερβική πόλη Νόβι Σαντ. Παράλληλα, Κινέζοι επιχειρηματίες μίσθωσαν αγροτικές εκτάσεις στη νότια Σερβία.(...) Το Πεκίνο δεν επενδύει φυσικά μόνο στη Σερβία. Εκπληκτικού ύψους είναι τα εξαγγελθέντα κινεζικά έργα υποδομής στη Μολδαβία. Η αξία τους θα ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, σε μια χώρα που το ΑΕΠ της το 2009 ήταν λιγότερο από 4 δισεκατομμύρια ευρώ! Εργα από ξένη κατασκευαστική εταιρεία αξίας μεγαλύτερης από το ένα τέταρτο (!) του ΑΕΠ μιας χώρας είναι ομολογουμένως κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο. Οι πιστώσεις προς τη Μολδαβία είναι ήδη διαθέσιμες με τους γνωστούς κινεζικούς όρους - επιτόκιο μόλις 3% και δεκαπενταετής διάρκεια. Σχέσεις αναπτύσσει η κολοσσιαία Κίνα του 1,3 δισεκατομμυρίου ατόμων ακόμη και με το μικροσκοπικό Μαυροβούνιο των 600.000 κατοίκων. Μόλις πρόσφατα το Πεκίνο του χορήγησε δάνειο 47 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά κινεζικών πλοίων. Οσο για την Αλβανία, ο πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα έπειτα από συνάντησή του με τον Κινέζο πρόεδρο Χου Ζιντάο ανακοίνωσε την ίδρυση στη γειτονική χώρα ζώνης ελευθέρου εμπορίου για Κινέζους επιχειρηματίες. Αλλά και στο λιμάνι της Σμύρνης διαπραγματεύονται να μπουν για τα καλά οι Κινέζοι, ενώ στα βόρεια σύνορα των Βαλκανίων η Ουγγαρία φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε κομβικό σημείο του εμπορίου της Κίνας με την Ευρώπη».

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.ΙΙ.2010

γκρίζες ζω(ν)ες...

Πώς μπόρεσε να γυρίσει με τόσον άδεια χέρια απ' το ταξίδι του στη Μόσχα ο κ. Γιώργος Παπανδρέου;

Εξ όσων ενθυμούμαι, ουδέποτε άλλοτε ανταποκριτές αλλά και απεσταλμένοι είχαν τόσο λίγα να γράψουν για τα αποτελέσματα ενός ταξιδιού Ελληνα Πρωθυπουργού σε πρωτεύουσα μεγάλης δύναμης...

Α contrario το πρόσφατο ταξίδι του Ερντογάν στη Μόσχα ακόμα αναλύεται (μακαρίζω τους γείτονες, μάλλον διαθέτουν έναν νέον Κεμάλ)...

.........................................

Σε τόσο κρίσιμους καιρούς για την Ελλάδα, ο Πρωθυπουργός της πετάει πάει κι έρχεται -μόνον κόμπρες δεν μας έφερε απ' τις Ινδίες! Αλλά από τη Μόσχα;

Και τι να έφερνε; θα αντιλέξουν ίσως αυτοί που 'χουν συνηθίσει στο minimum και την ήσσονα προσπάθεια! Ξέρω 'γώ; σαράντα χιλιάδες Βαράγγους κι έναν τρούλο απ' το Κρεμλίνο! Αν δεν κυνηγήσεις το θαύμα, δεν γίνεται...


Ας πάρουμε ως υπόθεση εργασίας

μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση

έναν χρυσοπληρωμένο κι αργομισθοθεσίτη δημοσιογράφο

και τον Μήτσο.

α) Η εν λόγω ΜΚΟ ασχολείται, φέρ' ειπείν, με την επιμόρφωση νομικών για το κράτος δικαίου στο Αζερμπαϊτζάν, την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας στη... Μολδαβία και τη χρηστή διακυβέρνηση (ουάου!) στο Σουδάν.

Για αυτές και άλλες τέτοιες «δράσεις», αυτή, όπως κι άλλες τέτοιες ΜΚΟ, έλαβε 513.000 ευρώ το 2005, 898.000 ευρώ το 2006, 460.000 ευρώ το 2007, 418.000 ευρώ το 2008 και 560.000 ευρώ το 2009.

Α, ξέχασα! Για μιαν ακόμα έκτακτη «δρασούλα» (κατασκευή αλιευτικών σκαφών στη Σρι Λάνκα) - (μα την Παναγία!) οι ιεραπόστολοι της εποχής μας έλαβαν 270.000 ζεστά ευρουδάκια επιπλέον το 2007. Αλληλούια!

β) Ο χρυσοπληρωμένος κι αργομισθοθεσίτης δημοσιογράφος λαμβάνει κρατικούς μισθούς 6.000 από 'δώ, 3.587 από 'κεί, 4.331 από ένα Γραφειάκι Τύπου, 12.000 από ένα πέι ρολ μυστικό κι απόκρυφο, 8.756 από μια τραπεζούλα και 1.500 ευρώ από ένα Δ.Σ.ιδρύματος, ας πούμε Μητσοτάκη ή Σημίτη, το ίδιο κάνει. Σύνολο: 36.174!

γ) Ο Μήτσος παίρνει 1.836 ευρώ μισθό κι επιδόματα, δουλεύοντας ήδη δεκατρία χρόνια Μήτσος.


Ωραία! Τι συνδέει τώρα τη ΜΚΟ, τον Παπαγαλοδημοσιογράφο και τον Μήτσο;

Από τις διάφορες ΜΚΟ ο κ. Παπανδρέου δεν έχει περικόψει δραχμή. Από τον Μήτσο έχει ήδη κόψει τα πόδια και του κόβει τα ήπατα, απειλώντας ότι θα του κόψει και τον κώ..., εντάξει, τον πωπό!

Οσο για τον χρυσοπληρωμένο-δημοσιογράφο-παπαγαλάκι, είναι αυτός που βρίζει τον Μήτσο όταν πάει να βγάλει κιχ για τις περικοπές, είναι αυτός που κάνει τον Μήτσο να ντρέπεται που βγάζει 1.836 ευρώ, ενώ θα ήταν αρκετό να βγάζει 1.144, είναι αυτός που καλεί τον Μήτσο εναντίον των γεωργών, των άλλων γενικώς (αναλόγως ποιος στοχοποιείται κάθε φορά), όλων!...

Τέτοιου τύπου είναι οι θυσίες που ζητάει απ' τον λαό η κυβέρνηση - τύπου εκατόμβης (αγαθών χάριν των πονηρών)...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.ΙΙ.2010

ούτε αλλάζουνε ούτε βουλιάζουνε οι γαλλικές φρεγάτες ...

Το δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια» ήταν πάντα ένα ατυχές δίλημμα. Είναι για όλους προφανές ότι για να έχεις βούτυρο πρέπει να διαθέτεις κανόνια...

Προφανές για όλους, όχι απαραιτήτως και για τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις! Αίτινες υπήρξαν όλες βούτυρο στα κανόνια των άλλων - Αγγλων, Γάλλων, Γερμανών, Αμερικανών, Ρώσων· από όλους

αγοράζουμε κανόνια και σε όλους χρωστάμε για βούτυρο...

......................................

Οσο για το ΔΝΤ δεν συνιστά πλέον απειλή! Το κάλεσε ο ίδιος ο Γιωργάκης...


Την «ψυχολογική στήριξη» της Ευρώπης ζήτησε ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου - να δεις που στο τέλος θα μας πάνε και στον γιατρό,

στον ψυχίατρο δηλαδή, διότι στην «εντατική» μάς είχε πάει από μόνος του ο γιος του Ανδρέα, όταν διαπίστωνε ότι «η χώρα είναι σε κώμα»,

ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου, μέσα απ' τον οποίον ξεμπούκαραν και μας την έπεσαν χρηματιστές και κερδοσκόποι, τοκογλύφοι και τράπεζες, οίκοι αξιολόγησης και πάσης φύσεως ωμοφάγοι τε και πτωματοφάγοι...

Ομως είναι πράγματι η Ελλάδα ένα μέλλον πτώμα σε κώμα; είναι ήδη χρεωκοπημένη ή πέπρωται να χρεωκοπήσει οσονούπω; είναι η Ελλάδα ο αδύνατος κρίκος της Ευρωζώνης; το χειρότερο απ' τα «pigs»;


Μάλλον όχι!

Οπως γράφει χθες στο «Εθνος» ο εκλεκτός συνάδελφος κ. Γιώργος Δελαστίκ, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ.

Πολύ κοντά δηλαδή στον μέσον όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης που είναι 175%!

Αν δούμε το συνολικό χρέος (το σύνολο δηλαδή του ποσού που έχουν δανεισθεί κράτος, επιχειρήσεις και ιδιώτες) θα δούμε ότι η Ολλανδία χρωστάει το 234% του ΑΕΠ της (εν σχέσει με το 175% της Ψωροκώσταινας), η Ιρλανδία το 222%, το Βέλγιο το 219%, η Ισπανία το 207%, η Ιταλία το 197% και ούτω καθ' εξής!

Αν μάλιστα απ' το συνολικό χρέος εξετάσουμε το εξωτερικό μέρος (αυτά δηλαδή που κάθε χώρα χρωστάει στους ξένους κι όχι και σε δικές της τράπεζες), η Ιρλανδία χρωστάει τους ξένους το 414% του ΑΕΠ της, η Πορτογαλία το 130%, ενώ η Ελλάδα το 89%! (Τα στοιχεία απ' την «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε».)

Οσο για το έλλειμμα, για να μη σας παραθέσουμε πολλούς αριθμούς ας περιοριστούμε στην Ευρωζώνη με 6,6% για το 2010, στις ΗΠΑ με 10% και στην Ιαπωνία με 10,2% επίσης για το 2010. Ουδεμία απ' αυτές τις χώρες βρίσκεται σε κώμα! Ουδεμίας ο πρωθυπουργός ή πρόεδρος έχει καλέσει Γραφείο Κηδειών να τη θάψει. Μάλιστα προληπτικώς.

Στο ίδιο πνεύμα με δημοσίευμά τους και οι «New York Times» (όπως θα διαπιστώσετε στο ένθετό τού στην «Κ.Ε.» στις 14 Φεβρουαρίου) όταν συμπεραίνουν ότι: «Η αναλογία

του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ στην Ελλάδα δεν είναι υψηλότερη από εκείνη της Γερμανίας»!

Γιατί λοιπόν ο δικός μας, ο Γιωργάκης

βγήκε σαν τον χότζα στο τζαμί κι άρχισε να σκούζει: ακούσατε - ακούσατε

Αγγλοί, Γάλλοι, Πορτογάλοι και Ρουμάνοι, η Ελλάδα όπου να 'ναι τα τεζάρει! - γιατί;

Ασχετος ήταν, βλαξ, βουδούπας, ή βαλτός;

Δεν γνωρίζω τι απ' τα τρία, αλλά και τα τρία είναι χρήσιμα σε εκείνους που, κάνοντας αρχή με την ιδεολογική τρομοκρατία, θέλουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία πρώτα,

την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία ύστερα -σε όλη την Ενωση εν τέλει, ένα καθεστώς ζόφου, έναν εργασιακό «μεσαίωνα» που θα κρατήσει τους λαούς σκλάβους κι ακόμα πιο αποξενωμένους από τα κέντρα της εξουσίας. Προς τούτο

πέντε είναι οι Ιππότες της Αποκαλύψεως, και οι πέντε ήδη καλπάζουν πάνω απ' τα κεφάλια των Ελλήνων: α) Οι περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις, β) η αύξηση της φορολόγησης των εργαζομένων και της μεσαίας τάξης, γ) η κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών κεκτημένων, δ) η εξάρθρωση, διά της κυρίαρχης προπαγάνδας κάθε κοινωνικής αλληλεγγύης, ε) η χειραγώγηση των πολιτών διά της υπερχρέωσης στις τράπεζες.

Ηδη τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής στην πραγματική οικονομία είναι ορατά: στα μικρομάγαζα, στις οικοδομές, στην ανεργία

η οποία έκανε άλμα: έφθασε στο 10,6% από 7,8% πέρσι, μόνον μέσα σε έναν μήνα έχουμε 40.000 ανέργους επιπλέον (με τα επίσημα στοιχεία, ενώ στην πραγματικότητα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη).

*****

Δεν ξέρω αν ο Γιωργάκης είναι κι ο ίδιος μια φούσκα (που αργά ή γρήγορα θα σκάσει), αλλά πάνω απ' την Ελλάδα και πάνω απ' την Ευρώπη αρχίζει να πλανάται μια χρηματοπιστωτική δικτατορία

μια τιμοκρατική τυραννίδα των πεντακοσιομέδιμνων

μια ολιγαρχία των Δυνατών

μια εκ νέου τραγική Βαϊμάρη...

Πώς στήθηκε το παραμύθι της (ελληνικής) χρεωκοπίας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ Από το «ΕΘΝΟΣ» «Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων credit default swaps). Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους. Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος. Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ.Π. Μόργκαν ελέγχουν το 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS. Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση-φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση. Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας! Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως "παπαγαλάκια" των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό "γδάρσιμο". Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις! Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ' όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά "προστασία", με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να τη βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια. Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με τη Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους. Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας. Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων. Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...».

η ιπποδύναμη δεν μετριέται με πράσινα άλογα ...

«Κάψ' τον Γιάννη κι άλλειψ' τον μέλι να γειάνει», ίσως αυτή να 'ναι η νεοφιλελεύθερη συνταγή (των ταγών) για τη λύση (δηλαδή τη διαιώνιση) της κρίσης που οι ίδιοι προκάλεσαν... ...άλλωστε, για να θυμηθούμε πάλι τον Μαρξ, «η ουσία του καπιταλισμού δεν είναι η σταθερότητα αλλά η κρίση». Ετσι και η παρούσα κρίση! στην ουσία είναι μια γιγάντια ανακατανομή του πλούτου υπέρ των πλουσίων -όσο για τον Γιάννη: «τι έχεις Γιάννη μ'; τι 'χα πάντα!» -εκεί προόρισται οι συνταγές να καταλήξουν... Επανεμφανίστηκε η Ντόρα. Αλλά όχι και το χαμόγελό της... .................................. Απόκριες κιόλας! Και πριν να περάσουν 60 από τις 100 επόμενες μέρες, Πάσχα! Σαν πολύ να βιάζεται να περάσει και να φύγει αυτή η χρονιά... * * * Για τις τράπεζες βρέθηκαν 28 δισ.! Για τους γεωργούς όμως το να βρεθεί 1 δισ. είναι δύσκολο, αδύνατον, ακατόρθωτο... Λογικό μού μοιάζει. Εχετε δει ποτέ κανέναν Υπουργό να φέρεται σε έναν γεωργό με τον σεβασμό που φέρεται σε έναν τραπεζίτη; να τον γλείφει όπως ένα γκόλντεν μπόυ; να σέρνεται μπροστά του όπως σε έναν μιζαδόρο, έναν αεριτζή, έναν «νταβατζή»; έναν κοινοτικό κομισάριο; Ο γεωργός είναι απλώς ένας πελάτης. Ο Υπουργός δεν χρειάζεται παρά να πάρει την ψήφο του γεωργού και να την πάει πεσκέσι στον τραπεζίτη. Ωστε να συνεχίσει ο τραπεζίτης να πίνει το αίμα του γεωργού. Απλά πράγματα. Αυτή είναι η απλή και σοφή αστική νομιμότης. Και δεν αφορά μόνον τους γεωργούς, μας αφορά όλους -πλην Δυνατών. Πράγμα το οποίον εξέφρασε για πολλοστή φορά ο Γιωργάκης λέγοντας (όπως άλλωστε έλεγε και ο Κωστάκης) μόλις προχθές ότι: «Οταν όλοι μας δουλεύουμε μαζί, μπορούμε να κάνουμε τα πάντα!». «Ολοι μας μαζί»;! Δηλαδή ο κ. Λάτσης κι εγώ; μπορούμε να κάνουμε τα «πάντα» η Γιούρομπανκ κι εγώ; Μπράβο μου!! Και γιατί δεν τά 'χουμε κάνει ακόμα; Γιατί οι Δυνατοί τα παίρνουν κι εμείς τα δίνουμε; Και γιατί απ' αυτά που (μας παίρνουν και) δίνουμε υπάρχουν 28 δισ. για τις τράπεζες κι όχι ένα δισ. για τους αγρότες; Διότι η δημοκρατία έχει ιδιωτικοποιηθεί, θα μου πείτε - μεγάλο το δίκιο σας (αν και όχι και τόσον όταν τους υπερψηφίζετε). Ποιους; Αυτούς που κρατούν τους γεωργούς δουλοπάροικους, τους εργάτες κολίγους (ή άνεργους), τους νέους κρέας για τα κανόνια της αγοράς - όλους μας χρεωμένους διά βίου, τα γνωστά. Θα μου πείτε; ναι αλλά, το έλλειμμα! Πάλι μεγάλο το δίκιο σας! και για να ελαφρύνει το έλλειμμα η κυβέρνηση, θα βαθαίνει (κι όλο και πιο πολύ θα βαθαίνει) το χρέος. Θα δανειζόμαστε με όλο και πιο υψηλά επιτόκια. Ωσπου το χρέος να ανέβει στον Ολυμπο! * Κι αυτό είναι πρόγραμμα σταθερότητας; Σταθερότητα χωρίς ανάπτυξη είναι απλώς αναβολή εκτέλεσης. Και ποια είναι η αναπτυξιακή πρόταση αυτής της κυβέρνησης; Καμμία.... Ούτε καν για τους αγρότες (μια και τώρα «τρέχει» πάλι το πρόβλημα -«τρέχει», τρόπος του λέγειν- με τον αραμπά πάμε κι όχι λόγω των τρακτέρ στα μπλόκα)... Το πολίτευμα έχει ξεπέσει σε τιμοκρατικό. Μια ιδιωτικοποιημένη, ιδιωτική πλέον «δημοκρατία» των πεντακοσιομέδιμνων στο τετράγωνο κι όλο μαζί στον κύβο, με μια μιντιακή τυραννίδα παπαγάλων κάνουν κουμάντο - πράσινο ή γαλάζιο, αδιάφορο σε ένα κράτος που δεν έχει πια πόρους που ιδιωτικοποίησε κερδοφόρες επιχειρήσεις (ή χρεωκόπησε άλλες χάριν πάντα των ιδιωτών), ένα κράτος ανυπόληπτο, που απλώς φορολογεί χωρίς καμμιά ανταποδοτικότητα και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα βραχυπρόθεσμα, σπασμωδικά κι ως έτυχε, μη έχοντας για παράδειγμα ένα δισ. για τους γεωργούς, αλλά δίνοντας ένα δισ. σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις - ένα κράτος μειωμένης ευθύνης... ***** «Α ρε σκυλομούρη κι αχόρταγε, που μόνον το κέρδος έχεις στον νου σου», που έλεγε αυτός που επέπρωτο να ζήσει λιγώτερο απ' όλους, ο Αχιλλέας, σε αυτόν που έμελλε να πεθάνει αισχρότερα απ' όλους, στον Αγαμέμνονα... ΣΤΑΘΗΣ Σ. 19.Ι.2010 *[monst3rmind]: Αν είδατε τα νέα σήμερα 20/1/2010, μετά τις κριτικές των βορειοευρωπαίων "φίλων", το κόστος δανεισμού της Ελλάδας πενταπλασιάστηκε αφού το επιτόκιο δημοπρατήθηκε σήμερα Ιαν10 στο 1,67% από 0,35% που ήταν τον Οκτ09. Το 1,32% στα 4,12 δις δάνεια που κλείσαμε σήμερα μπορεί να είναι μικρό ποσοστό αλλά σαν ποσό δεν είναι καθόλου μικρό (68εκ). Αλλά δεν μπορούσαμε να μην τα πάρουμε έτσι και αλλιώς αφού με αυτά θα πληρωθούν αποκλειστικά άλλα ληξιπρόθεσμα δάνεια. Για τις άλλες μας ανάγκες θα εκδοθούν 11δις ακόμα πριν το τέλος του πρώτου τριμήνου 2010, σύμφωνα με το σχέδιο του ΥΠΟ. Με τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς. βάρα την αξίνα σου γεωργέ, η προμήθεια κατάθεσης σε τραπεζικό λογαριασμό (πλήρως αυτοματοποιημένη) είναι πιο ακριβή από ότι μια σακούλα ντομάτες, σπαρμένες, ποτισμένες, μαζεμένες και πλυμένες με τα χέρια.

Οι δυνάμεις του 10

Το βιντεάκι αυτό φτιάχτηκε απο καθηγητές του ΜΙΤ για τις ανάγκες της ΙΒΜ. Προβάλλεται δε στην πρώτη διάλεξη φυσικής του ΜΙΤ για να εισάγει τους φοιτητές στο κλίμα που θα ακολουθήσει. Κρίμα που δεν είχα το μυαλό να βρεθώ εκεί πέρα όταν έπρεπε.

Do You Know

Η δέκατη διάσταση

το πείραμα των δυο σχισμών

τι ειναι αυτό?